Aυτό είναι το τελευταίο ποστ του χωματόδρομου....!Αλήθεια σας λέω αγαπημένοι μου αναγνώστες,χωματόδρομος ήταν και έτσι απλά και όμορφα έφτασε στο τέλος του.

Για όσους δεν θα αντέξουν χωρίς αυτόν και χωρίς εμένα φυσικά δημιούργησα το ΦΙΛΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ (στους πιο αγαπημένους έβαλα και το link ήδη)και εκεί θα με βρείτε σε άλλη διάσταση,σε άλλη ζωή,δεν ξέρω πιο εύκολη ή πιο δύσκολη,μα σίγουρα δική μου!

fili-tis-agapis.blogspot.com

ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΩ.

Γιατί όποιος είπε πως τίποτα δεν κρατάει για πάντα είχε δίκαιο.

Εκτός από την αγάπη.

Από τα e-mail μου..

Όλα όσα θα δείτε σε αυτή την ανάρτηση είναι από τα e-mail μου...
Φωτογραφίες όπως αυτές εδώ και άλλες με πρόσωπα υπαρκτά για να γνωριστούμε καλύτερα και να επικοινωνήσουμε.(για αυτονόητους λόγους δεν τις παραθέτω εδώ)
Εισερχόμενα μηνύματα από καρδιάς που ακόμη κ αν έχουν περάσει μήνες,μπορεί και χρόνος ακόμη τα βλέπω,τα διαβάζω και χαμογελώ.

Λουλούδια,τρυφερά λόγια,φιλικά λόγια,εξομολογήσεις,χαμογελάκια.
Μικρά και όμορφα.
Σκέψεις και εικόνες που δεν πετάχθηκαν,ούτε χάθηκε η αξία τους στο χρόνο.
Μπορεί μόνο κάποιοι άνθρωποι να πήραν άλλο χωματόδρομο και όχι τούτον εδώ.
Ας είναι ξεκούραστο το ταξίδι τους...

Με τόσους χωματόδρομους σε αυτή την ζωή ποιόν να ακολουθήσεις;

Λόγια,όμορφα λόγια μερικά πολύ ξεχωριστά σαν αυτά...

"Καλησπέρα.Σκέφτηκα να σου γράψω εδώ γιατί δεν μου αρέσει να γράφω άσχετα στο μπλόγκ σου.Διάβασα την νεα σου ανάρτηση και νομίζω ότι με κάποιον έχεις θυμώσει.Εκανα πάλι την αρχή στα σχόλια.Γράφω πάντα όπως εκφράζομαι οταν μιλάω.Μπορεί να μην γράφω για κάποιο διάστημα στο μπλόγκ σου.Ερχομαι όμως και διαβάζω τι γράφεις.Και μπορώ να σου πω ότι έχω καταλάβει οτι κάποιος σε πόνεσε και σε έχει βγάλει λίγο εκτός προγράμματος.Ξέρεις ,πιστεύω ότι όσο πιο γρήγορα παραδεχτεί κάποιος οτι πονάει συναισθηματικά τόσο πιο γρήγορα φεύγει ο πόνος."

"Αυτό που έχω καταλάβει απο 17 χρονών είναι ότι όσο πιο γρήγορα τα βρεί κάποιος με τον εαυτό του τόσο καλύτερα τα πάει στη ζωή του.Και μην ξεχνάς οτι όλοι έχουμε δικαίωμα στο όνειρο.Να είσαι πάντα καλά.Περιμένω νέα σου.ΥΓ : Και ενα τραγούδι.Πιστεύω να σου αρέσει. "





"Γειά σου

ελπιζω να'σαι καλά

Ναι συνήθως δεν αφηνω σχόλια γιατι αυτά που γράφεις είναι πολυ προσωπικά και δε σε ξερω αρκετά ωστε να σχολιάσω.

Μου αρεσει που δεν εισαι τραλαρί-τραλαρά όπως τα περισσότερα κορίτσια της ηλικίας σου και μου θυμίζεις τα νιατα μου τοτε που μια γλυκια ,ανέμελη μελαγχολία χρωμάτιζε κάθε μου βόλτα. Πριν το γάμο και πριν τα παιδιά."



"Aυτό το ποιηματάκι είναι από την προσωπική συλλογή μου.

Έκλεισα τα μάτια μου
και είδα τη μορφή σου
άγγιξα τα χείλη σου
κι ένιωσα την πνοή σου.

Άπλωσα τα χέρια μου
σε πήρα αγκαλιά μου
σαν μελωδία ήχησε
ο χτύπος της καρδιάς μου

Άναψα τ'αστέρια σου
κεριά να με φωτίσουν
για πάντα την καρδούλα μου
με φως να πλημμυρίσουν

Ελπίζω να σου αρέσει.Να χαμογελάς πάντα."



Γίνεται να μην χαμογελάω με τόσο όμορφα λόγια;Θα μοιραστώ ακόμη λίγα μαζί σας,είναι ίσως τα πιο σημαντικά για μένα.Αυτά που έχουν κάτι άλλο,κάτι ιδιαίτερο για μένα..




"Καλησπέρα ΟνειροΝένη! Θα ήθελες να γνωριστούμε στην πραγματική ζωή;"



"Καλημέρα, Μαργαριταρένια μου.. Την πήρα την καρτούλα σου.. Αν και παραλίγο να σπάσω το ταχυδρομείο. Δεν μου την έδιναν..Σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Είναι πολύ όμορφη. Φιλάκια πολλά και μιλάμε."

"Τι σύμπτωση κι αυτή...

Μόλις σας άφησα ένα σχόλιο στο βλογ σας.

Ελπίζω να είστε καλά.
Στενοχωρήθηκα είναι η αλήθεια μ’ αυτά που διάβασα.
Τώρα τελευταία, μας κάνετε γυμνάσια σαν σκωτσέζικο ντους.
Μια χαιρόμαστε μ’ αυτά που γράφετε και μια δεν ξέρουμε τι να πούμε για όλα αυτά που σας συμβαίνουν.

Να ξέρετε δεσποινίς neniπως έχετε όλη μου την ειλικρινή εκτίμηση."

Από τα τελευταία mail μου...

"Καλημέρα Νένη!

Τέλεια η ιδέα σου!
Θα σου πω ένα βίτσιο μου, σχετικά με βιβλία.Μου αρέσει να μαζευω και να διαβάζω βιβλία που έχουν ιστορία.Για παράδειγμα, ένα βιβλίο που μου έφεραν από κάοιο ταξίδι, ένα άλλο που έψαχνα για καιρό και το βρήκα κατα τύχη αφημένο σε παγκάκι, και (το καλύτερο) ένα άλλο που επίσης δεν έβρισκα στα βιβλιοπωλεία και το βρήκε ο άντρας μου στους κοιτώνες κάτω από στρώμα, όταν ήτανε φαντάρος...

Αλλά να γράψεις και μία αφιέρωση!!!!!!!!

Να περνάς καλά!"

"Νένη μου, αυτή είναι η διεύθυνσή μου ******************

Όποτε είναι να μου πεις, γιατί κάποια στιγμή θα πάρω άδεια!Να βάλεις τα έξοδα δικά μου! Οκ; Κράτησε και την διεύθυνση μέιλ να την έχεις!Ευχαριστώ πολύ!!!!"

Ακόμη και κάρτες σαν αυτή εδώ..

Πολλές φορές πιστεύω πως στην ζωή δεν φτάνει να λέμε μόνο ένα ευχαριστώ.Πως χρειάζονται πολύ περισσότερα πράγματα και καταστάσεις για να δείξεις πως νιώθεις,όλο αυτό που αισθάνεσαι.Πραγματικά,δεν βρίσκω λέξεις να εκφράσω αυτό που νιώθω.Ένα χρόνο σχεδόν εδώ και έχω γνωρίσει πολύ αξιόλογους ανθρώπους,λαμβάνω ακόμη και μηνύματα πολύ προσωπικά που ούτε μερικές λέξεις δεν θα μπορούσα να σας παραθέσω εδώ.Άνθρωποι άγνωστοι μεταξύ μας,το παραδέχομαι,θα ήθελα πολλούς από όλους εσάς να τους δω έστω για μια στιγμή στην ζωή μου.Μια στιγμή μπορεί πολλές φορές να μην είναι τα πάντα αλλά είναι σημαντική.Είναι σαν μια αλήθεια που ακούς και σου φτάνει,είναι σαν ένα χαμόγελο που ποτέ δεν σβήνει.Ξέρω και σκέφτομαι πως οι περισσότεροι από εσάς έχετε τις οικογένειες σας,την προσωπική σας ζωή,τα παιδιά σας,τις δουλειές σας,σας ευχαριστώ που αφιερώνεται χρόνο για αυτά τα μηνύματα.Μπορεί να σκέφτεστε πως δεν γράφετε κάτι σημαντικό,μην ξεχνάτε πως στα απλά κρύβεται η πραγματική ομορφιά.Λατρεύω που είστε -οι περισσότεροι- και γράφετε σαν απλοί και καθημερινοί άνθρωποι.Μου αρέσει να μοιράζομαι τον πόνο σας,την χαρά σας,μου αρέσει να νοιάζομαι και να είμαι άνθρωπος όπως και εσείς.Αυτή η ανάρτηση είναι για όλους εσάς που έχετε επικοινωνήσει μαζί μου σε προσωπικό επίπεδο.Και που θα συνεχίσετε να το κάνετε αν το επιθυμείτε.

Το νέο blog?

Καρπουζένιο δυάρι;

ή

Κουταβόσπιτο;

Τι να διαλέξω κ γιατί??

Και τα δυο είναι σημαντικά για μένα,για διαφορετικούς λόγους βέβαια.

Μια μικρή βοήθεια;

Είναι νωρίς ακόμη αλλά αυτό δεν μας εμποδίζει να ονειρευόμαστε!!!

Καλές διακοπές σε όσουν φεύγουν,

Καλή προσαρμογή σε όσους γύρισαν,

Καλό κουράγιο σε όσους δουλεύουν.

Απολαύστε τον Αύγουστο και μην σκέφτεστε ότι αυτός είναι ο τελευταίος μήνας του καλοκαιριού.

Καλοκαίρι μπορούμε να έχουμε πάντα μες την καρδιά.

Βιβλία κανείς;

Χαρίζω..!

Τα δύσκολα χρόνια...(σελ.332) Βρήκε σπίτι!

Τον Πόλεμο και την Ειρήνη..(σελ.320)

Την κοπέλα που την έλεγαν Βίτα...(σελ.557) Βρήκε κ αυτό σπίτι!


Τον άνθρωπο που θα γινόταν βασιλιάς...(σελ.253)

Κατηγορώ..(σελ.175)

Το κόκκινο και το μαύρο..(σελ.301) Βρήκε σπίτι!

ΙΟΥΛΙΟΣ ΒΕΡΝ (σελ.427) Βρήκε σπίτι!

...και τον κόκκινο δράκο! (σελ।392) Βρήκε σπίτι!

Bρεθήκανε στην εκκαθάριση του σπιτιού...και ζητάνε νέο σπίτι!

Είναι γεγονός πως λυπάμαι να πετάω αντικείμενα και ιδιαίτερα βιβλία που βρέθηκαν για κάποιο λόγο κοντά μου και τώρα δεν τα χρειάζομαι..!(θα βρω κ άλλα αντικείμενα κ ίσως παραθέσω κ εδώ μερικά..!θα θέλατε;)

Τα βιβλία αυτά είναι καινούργια,θα το διαπιστώσετε και μόνοι σας όσοι θα θέλατε να σας τα χαρίσει ετούτος εδώ ο χωματόδρομος..!Δεν αγαπήθηκαν όπως έπρεπε και λυπάμαι για αυτό.

Αν θα θέλατε κάποιο από αυτά αφήστε ένα σχόλιο ή e-mail

Σας ευχαριστώ.

Γιατί...ότι εγώ δεν χρειάζομαι κάποιος άλλος μπορεί να το έχει ανάγκη!

Νεότερα:

(εκτός των δύο τελευταίων βιβλίων τα υπόλοιπα περιμένουν κάποιον από εσάς!)

Μετακόμιση;

Σκέφτομαι σιγά-σιγά πως ο χωματόδρομος λίγο θέλει και τελειώνει.Φαίνεται το τελευταίο κ πιο μοναχικό δεντράκι του.Ίσως αυτός να είναι ο τελευταίος του μήνας και από Σεπτέμβρη..μετακομίζουμε!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ευτυχία..

Ήρθα για λίγο σήμερα σπίτι μου και σε λιγότερο από δύο ώρες ξαναφεύγω.Δεν περιγράφονται οι τελευταίες μέρες,οι μέρες που έρχονται,η ζωή μου από εδώ και πέρα.Είμαι μια άλλη Ελένη,ανανεωμένη,όμορφη,λαμπερή,ευτυχισμένη.Δεν σκέφτομαι τίποτα και κανέναν.Ακούγεται λίγο εγωϊστικό αλλά έτσι νιώθω.Σκέφτομαι μόνο την ζωή μας...

Είμαι μια ανάσα διπλά από το όνειρό μου...

Δίπλα από το μεγαλύτερο όνειρό μου.

Θέλω το κύμα να σκάει τώρα στα πόδια μου...

Θέλω να με σηκώνεις αγκαλιά να με γυρνάς γύρω-γύρω και να πέφτουμε γελώντας στην άμμο...

Θέλω τα πόδια σου να χαιδεύουν τα δικά μου....

Θέλω να με ταίζεις από την τυρόπιτα που τρως και να πίνεις την πρώτη γουλιά από τον δικό μου καφέ...

Θέλω ο ήλιος να μας τυφλώνει καθώς τον κοιτάμε κατάματα,θέλω να ζήσουμε μαζί το όνειρό μας...

Θέλω να με γεμίζεις με παγωτό και να θέλεις μετά να με φιλήσεις...να σου αντιστέκομαι και να γελάμε...

Θέλω εσύ και εγώ κάθε μέρα,κάθε λεπτό,κάθε δευτερόλεπτο να...

αγνατεύουμε τις θάλασσες,

να χαζεύουμε τον ουρανό,

να μετράμε τα αστέρια τις νύχτες,

να γκρινιάζουμε μαζί,

να συζητάμε,

να χαμογελάμε,

να ονειρευόμαστε...

να πιστεύουμε σε αυτή την αγάπη κάθε μέρα...

Σε μερικές μέρες μόνο φεύγουμε για διακοπές...

Παγωτό;

Θέλω να φάω αλλά κρατιέμαι..:-p
Πόσο να αντέξει κανείς;

Mαζεύω κοχύλια από παραλίες και χαλασμένα φρούτα από το ψυγείο,μαζεύω σκέψεις που προσπαθούν να με τρελάνουν στο μυαλό μου,μαζεύω τις σημειώσεις και τα βιβλία από την εξεταστική που τελείωσε.Μαζεύω τα κομμάτια μου,την κούραση μου,τους ανθρώπους μου.Όλους αυτούς που μ΄αγαπάνε.Τους κάνω μια χούφτα και τους καταπίνω.